Ιστορία

   Το βιβλίο της Βασιλικής Λάζου είναι το πρώτο που εξετάζει την περίοδο του Εμφυλίου από αυτή τη συγκεκριμένη οπτική.  Όπως επισημαίνει και η ίδια, η επιλογή δεν είναι τυχαία.

Εστιάζει τυπικά στη Λαμία, αυτό όμως που προκύπτει από τη μακροχρόνια έρευνα, την ενσωμάτωση και επεξεργασία νέου αρχειακού υλικού και την ουσιαστική εξοικείωση με το θέμα είναι μια μικρογραφία της ελληνικής κοινωνίας στη διάρκεια του Εμφυλίου.

  Αναμφισβήτητα, οι Έλληνες Πρόσφυγες της Μικράς Ασίας και του Πόντου, ο μόχθος τους, οι καθημερινές συλλογικές προσπάθειές τους να επιβιώσουν επέδρασαν καταλυτικά στην διαμόρφωση μιας άλλης Ελλάδας στον Μεσοπόλεμο. Οι ίδιοι αυτοί κατατρεγμένοι άνθρωποι δημιούργησαν μια νέα περηφάνια στον ελληνικό λαό, που τον οδήγησε σαφώς από άλλες ατραπούς και αντιλήψεις στην αντιμετώπιση του φασισμού και του πολέμου. Χωρίς την πρωτοπόρο δράση των προσφύγων της Μικράς Ασίας ίσως όλα να ήταν αλλιώς…

...Παρακολουθώντας αυτόν τον υπερδραστήριο, όσο και πολυδιασπασμένο χώρο, με τις κάθετες και απόλυτες εσωτερικές αντιπαραθέσεις, πολύ δύσκολα θα μπορούσε κάποιος να φανταστεί το πώς αυτή η κατάσταση διαμορφώθηκε αρχικά.

Η πρωτοπόρος αντιστασιακή οργάνωση Παγκρήτιο Απελευθερωτικό Μέτωπο (ΠΑΜ) ιδρύθηκε στις 2 Ιουνίου 1941 στη σπηλιά Χαμαμουτζή στον Άγιο Σύλλα Ηρακλείου, από δώδεκα βενιζελικούς και εννέα δραπέτες κομμουνιστές της Κιμώλου και Φολεγάνδρου.

Τα γεγονότα της Μάχης της Κρήτης της Κατοχής και της Αντίστασης στην Ελλάδα, σημάδεψαν όχι μόνο την εποχή τους, αλλά και τη μετέπειτα πορεία του Έθνους και του λαού μας μέχρι σήμερα.

…Αναπόφευκτα ο απόηχος της Οκτωβριανής Επανάστασης έφτασε και στην Κύπρο όπου άρχισε να γίνεται αισθητή η επίδραση των ιδεών της επανάστασης κυρίως σε ορισμένους νέους πρωτοπόρους του αριστερού κινήματος.

Παρά τα δραματικά παιδικά και εφηβικά μου χρόνια, πάντα πίστευα πως η ζωή του ανθρώπου είναι το υπέρτατο αγαθό, με το οποίο η φύση τον προίκισε.

 Το οδοιπορικό μιας πολυκύμαντης και πολυβασανισμένης ζωής, ενός σεμνού πατριώτη,

Ο Γιώργος Τσαντηράκης είναι μια ωραία ανδροπρεπής μορφή, που συνδύαζε τη σπάνια ιδιότητα του αξιωματικού, του αντάρτη και δασκάλου,

Στο βιβλίο Το Τραύμα και οι πολιτικές της Μνήμης, τρεις ιστορικοί οι Βλάσης Αγτζίδης, Έλλη Λεμονίδου και Γιώργος Κόκκινος, επιχειρούν να φέρουν στο φως τις πολιτικές αντιμετώπισης επίμαχων και τραυματικών γεγονότων που σημάδεψαν την Ιστορία του 20ου αιώνα.

Ο Γιάννης Χαλκιαδάκης και αυτός ο έντιμος μαχητικός του βίος στους εθνικούς και πολιτικούς αγώνες, με άξονα τη δημοσιογραφία, αποτελεί ένα σπουδαίο δείγμα των δημοσιογράφων της γενιάς της Αντίστασης, της Αντιδικτατορικής πάλης, των κοινωνικών, καθημερινών και δημοκρατικών αγώνων, μια προσφορά στη μαχητικής δημοσιογραφία της χώρας, ως τις μέρες μας.

 Η Επισκόπηση της νεότερης Κυπριακής Ιστορίας καλύπτει τρεις σημαντικές περιόδους της νεότερης κυπριακής ιστορίας: την Οθωμανοκρατία, την Αγγλοκρατία και την Ανεξαρτησία.

  Η αγάπη και ο θαυμασμός για τους τελευταίους Μαλεβιζώτες αγωνιστές του Χαρκούτση στους πύργους της Κων/πολης το 1453,

Ο π. Μιχαήλ Κοσβύρας ξεκίνησε την επαγγελματική του διαδρομή ως αγροκτηνοτρόφος στην Αγναντιά, ένα ορεινό χωριό των Χασίων,

Το βιβλίο αυτό διαρθρώνεται σε πολλαπλά επίπεδα. Οι συγγραφείς του παρακολουθούν με συστηματικό τρόπο τη συγκρότηση της μνήμης των ηττημένων του Εμφυλίου πολέμου, όταν στις Λαϊκές Δημοκρατίες γίνεται αντιληπτή η απόσταση ανάμεσα στο όραμα και στην πραγματικότητα.

  Ιστορία δεν είναι μόνο τα πολιτικά γεγονότα, δεν είναι μόνο οι μεγάλοι άνδρες ούτε μόνο οι συγκρούσεις των κοινωνικών τάξεων και των Εθνών. Ιστορία είναι η φτώχεια, η πείνα, οι ελπίδες και οι φόβοι των ανθρώπων, οι αρρώστιες, το σώμα τους.

  Ο καπετάν Βασίλης Κωνιός, οπλαρχηγός της Αντίστασης Κρήτης, υπήρξε πρότυπο ήθους και ακέραιου ανθρώπου, ένα είδος που σπανίζει στην εποχή μας. Ολιγογράμματος, σχεδόν αγράμματος βοσκός,

  Η διδασκαλία του Ολοκαυτώματος έχει καταχωριστεί ως τμήμα των Αναλυτικών Προγραμμάτων Ιστορίας σε όλες σχεδόν τις ευρωπαϊκές χώρες, αλλά και σε χώρες εκτός Ευρώπης.

  Ο ρόλος των Εγγλέζων, η επιχειρησιακή τους δράση στην Κρήτη κι η προοπτική του διχασμού που από νωρίς ενορχηστρώσανε αποτυπώνεται στο βιβλίο αυτό.

 [...] Ο σκοπός του φωτογραφικού αυτού ντοκουμέντου δεν είναι το "πανηγύρι" του πολέμου. Σίγουρα είναι ένα υλικό που εμπεριέχει στοιχεία που αποδεικνύουν όχι τόσο την "ηρωική μορφή" του πολέμου, αλλά τα δεινά και τις συμφορές και την αγριότητά του, που επιβεβαιώνει ότι σε παρόμοιες καταστάσεις: "homo homini lupus est" (ο άνθρωπος για τον άνθρωπο είναι λύκος).