Παιδικό βιβλίο

 Η κόκκινη κλωστή τού παραμυθιού και οι βελόνες της πολιτικής θεωρίας, φτιάχνουν το εντυπωσιακότερο υφαντό της πλάσης: Το αφήγημα.

 Όπως αυτά που ακούει ένα χαρούμενο παιδί, όταν θέλει να συνεχίσει να παίζει.

 

Έτσι κυλάει  ο καιρός στην Αγνωστούπολη, πάντα πικρός και πάντα ίδιος. Σαν ένας νυχτερινός ουρανός

Δέκα συν ένα παραμύθια της Χερσονήσου και του Ρεθύμνου με ρίζες στα ελληνιστικά και τα βενετσιάνικα χρόνια

  Στο χωριό Μεγαλομπουκιά ο Σάκης Γαλατάκης, η Φρουτένια... και οι φίλοι τους προετοιμάζονται για να λάβουν μέρος σε μεγάλο διαγωνισμό, που διοργανώνει ο Διεθνής Οργανισμός Υγείας και Διατροφής,

Μια μέρα όλο αναποδιές. Μια ανάποδη μέρα γεμάτη γεγονότα κάνουν το μικρό Πολύδωρα ν' αναρωτηθεί:

Ήξερα πως θα μας χώριζαν στεριές και θάλασσες...

Ένα παραμύθι... για μεγάλους.

  Σε μια χώρα μακρινή ζούσε μια πανέμορφη και καλοσυνάτη νεράιδα

 Μέσα από ένα ταξίδι στο χρόνο, οι Χρονοταξιδευτές φέρνουν τα παιδιά μας κοντά σε μεγάλες προσωπικότητες του παρελθόντος

 Μέσα από ένα ταξίδι στο χρόνο, οι Χρονοταξιδευτές φέρνουν τα παιδιά μας κοντά σε μεγάλες προσωπικότητες του παρελθόντος

  Μέσα από ένα ταξίδι στο χρόνο, οι Χρονοταξιδευτές φέρνουν τα παιδιά μας κοντά σε μεγάλες προσωπικότητες του παρελθόντος

Μέσα από ένα ταξίδι στο χρόνο, οι Χρονοταξιδευτές φέρνουν τα παιδιά μας κοντά σε μεγάλες προσωπικότητες του παρελθόντος

 Όταν η Λιβ, η λιβελούλα, χάνει τη μαμά της, και πρώτα της λένε ότι πήγε ταξίδι, μετά ότι δε θα ξανάρθει ποτέ και ύστερα ότι θα 'ναι πάντα κοντά της, εκείνη δεν πιστεύει κανέναν

Ένα παραμύθι του τόπου μας σε μια παραλλαγή από την Κάρπαθο για την Φιλία και την Αλληλεγγύη.

«Κι αν σου μιλώ με παραμύθια και παραβολές  Είναι γιατί τ ΄ακούς γλυκύτερα…» Γιώργος Σεφέρης «Τελευταίος Σταθμός».

Πόσο σημαντικός είναι ο χρόνος για όλους; Τι μπορεί να σημαίνει ο χρόνος για μια μητέρα; Τι μπορεί να σημαίνει ο χρόνος για το παιδί; Πώς "γεμίζουμε" το χρόνο και πώς τον "σκοτώνουμε";

Μια παλιά αντλία ζωντανεύει και το παραμύθι ξεκινά.

Σε μια ζωγραφιά, η Μαρίνα, το μικρό μυρμηγκάκι, είναι καλά κλεισμένο στη φωλιά του.

Ένα λαϊκό παραμύθι για την ευγένεια, την καλοσύνη και την αγάπη. Ένας θρίαμβος του καλού κατά του κακού.

Το φιλόξενο αρχοντικό της Αγγελικής Χατζημιχάλη (-μουσείο του Δήμου Αθηναίων) μας ανοίγει τις πόρτες του για ένα ταξιδάκι στον κόσμο της ελληνικής λαϊκής τέχνης και παράδοσης!

«Έτσι τα πουλιά έφτιαξαν το πρώτο τους νόμο και ήταν όλα υποχρεωμένα να τον τηρούν.

Λαϊκό Παραμύθι,ονομάζεται μια φανταστική διήγηση η οποία δεν αναφέρεται σε συγκεκριμένο χρόνο, τόπο, πρόσωπο. «Μια φορά κι έναν καιρό, σε ένα χωριό, ένα παλικάρι, ένας γέρος, ένας πατέρας.......».

Τι γίνεται όταν ένα πασχαλινό καλάθι / με τσουρέκια ζυμωτά / και ολόφρεσκα αυγά / χάνεται μέσα σ' ένα τρένο;

Ένα διασκεδαστικό λαϊκό παραμύθι της Κύπρου για την πλεονεξία.

Πρώτη μέρα στο νηπιαγωγείο!
Οι γονείς συνοδεύουν τα παιδιά τους στο σχολείο.

Ένα υπέροχο παραμύθι της Κύπρου, για την αισιοδοξία, την εξυπνάδα και τη μαχητικότητα.

Ένα παραμύθι για τους κανόνες ασφάλειας

Ο λαγός είναι το πιο γρήγορο ζώο στο δάσος...

Η Ηλιοστάλαχτη έχει μάνα μια φτωχή καλή γυναίκα και πατέρα τον λαμπερό Ήλιο.

Κρυμμένος από τον κόσμο είναι ένας πύργος τετράψηλος, χωρίς πόρτα, χωρίς σκάλα...

Το Λαϊκό παραμύθι... Ένας κόσμος φανταστικός, ξεχωριστός, εντελώς ιδιόρρυθμος,

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένας βασιλιάς και μια βασίλισσα και είχαν μια κόρη...

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν δυο αδελφές. Της μιας ο άντρας ήταν πλούσιος και της άλλης πάμφτωχος....

«Μιά φορά κι έναν καιρό ήντανε ένας γαλετζάς. Κάθε πρωί πήγαινε στη θάλασσα και μάζευε σανίδια κι άλλα ξύλα, που έβγαζε ντη νύχτα η φουσκοθαλασσιά και τα έκαμνε γαλέτζια....»

Σ’ ένα μικρό χωριό ψηλά στο βουνό όπου όλα θα έπρεπε να πηγαίνουν καλά, υπάρχει ένα μεγάλο πρόβλημα!  Τα παιδιά του χωριού είναι αγέλαστα κι αμίλητα!  Τα παιδιά του χωριού δε χαμογελούν ποτέ! 

Το λαϊκό παραμύθι…

Αυτό που γίνεται καραβάκι στο νου κάθε παιδιού, κάθε ηλικίας, που συναντά ξανά τον δράκο αλλά και τον βοηθό του ήρωα για να τα καταφέρει.

Βραβείο παραρτήματος Unicef Πειραιά- Νήσων

Η αιώνια πάλη του καλού με το κακό, που έχει σαν επιστέγασμα τη ικανότητα του παιδιού ν’αλλάξει τον κόσμο όταν πιστέψει στον εαυτό του.

Το λαϊκό παραμύθι…
Που ταξίδεψε μέσα στο χρόνο από στόμα σε στόμα, από τόπο σε τόπο, που προσάρμοσε σαν εύφορο λιβάδι τις παραλλαγές των ανθρώπων κάθε εποχής.

Ο Δυότυχος Παραδείσης είναι ένας κόκκινος μεταξοσκώληκας. Είναι ένας ντροπαλός μεταξοσκώληκας; Όχι. Μήπως είναι κλαψιάρης; Όχι, ούτε αυτό είναι! Μάλλον θυμώνει πολύ εύκολα και όλη την ώρα! ‘Όμως όχι, ούτε αυτό είναι αλήθεια.